muizenhuis-2.jpg 

Enkele jaren geleden hoorde je de mensen in Amsterdam regelmatig met elkaar praten over een nieuw ontdekte bezienswaardigheid die in geen enkele toeristische gids voorkwam. Ergens in een woonhuis aan de Amstel stond een fantasie bouwwerk waarvoor iedereen die er langs kwam gefascineerd voor bleef staan. Sommigen wisten te vertellen dat het ging om een muizenhuis. Immers, de bewoners van het huis waren knuffelbeestjes, met het uiterlijk van muizen. Steeds meer mensen die over het muizenhuis hoorden, maakten een ommetje naar de plek aan de Weesperzijde waar het stond om het met eigen ogen te zien.

Inmiddels zijn we twee jaar verder en is Het Muizenhuis een begrip geworden, ook buiten Amsterdam. Het verhaal achter Het Muizenhuis is bijzonder. Het is gebouwd door de kunstenares en schrijfster Karina Schaapman nadat zij zich in 2008 had teruggetrokken uit de lokale politiek. Om haar zinnen te verzetten na een heftige periode als raadslid greep ze terug op de fascinatie die ze als kind had voor Het Muizenboek van Clinge Doorenbos. Ze vatte het plan op om zelf een kinderboek te schrijven met twee muizenkinderen in de hoofdrol: Sam en Julia. Maar voor haar boek moest Schaapman een verhaal tot leven wekken en haar manier om dit te doen is fantasieën tastbaar maken. Haar oog viel op een kartonnen sinaasappeldoos: de ideale ruimte voor een muizenhuis.

Ze bouwde en bouwde tot ze een huis had met meer dan honderd kamers in een bouwwerk van drie meter hoog dat van vier kanten te bekijken is. De gevels ontbreken, je hoeft niet door deurtjes of raampjes te kijken of door een opening zoals in een kijkdoos. Je kijkt direct in de ruimten die met oneindig veel geduld, tederheid, fantasie en precisie zijn ingericht als slaapkamer, keuken, winkel, kelder, opslagplaats, klaslokaal, kantoor, kortom elke ruimte die je in het echte leven ook tegenkomt. Inmiddels is ook het eerst boek Het Muizenhuis, Sam en Julia verschenen waarin je kunt lezen wie er in Het Muizenhuis wonen en wat ze beleven. Eind 2011 werd Het Muizenhuis overgeplaatst naar de OBA in Amsterdam waar het een ereplaats heeft gekregen op de kinderboekenafdeling, vanaf de entree één trap naar beneden. Om Het Muizenhuis is een glazen kast gebouwd. Ik ben er inmiddels drie keer geweest en altijd staan er mensen te kijken, niet alleen kinderen maar ook volwassenen. Jammer voor kinderen is dat het grootste deel van de kamers aan hun zicht onttrokken blijft vanwege de hoogte. Aan de andere kant hoort dit bij de magie van Het Muizenhuis. Niemand kan in de bovenste kamers kijken, zoals iedereen beseft dat hij nooit elke plekje van wereld zal kunnen zien. Heel bijzonder aan Het Muizenhuis vind ik de organische overgangen tussen de kleinste details en de ruimte waar die deel van uitmaken en van de kamers naar het grote geheel. Hiermee heeft Karina Schaapman precies bereikt wat ze voor ogen had. Zoals ze zelf zegt: ‘De muizenwereld die ik heb gecreëerd is een wereld die je ieder kind gunt en waar volwassenen naar terugverlangen.’