Tot de buslichting van zondag 23 november kunnen de stembiljetten voor de Waterschapsverkiezingen 2008 worden gepost.
Voor veel nieuwkomers is de oproep voor deze verkiezingen de eerste kennismaking met het democratisch kiesstelsel van Nederland.
Volgens de Waterschapswet zijn kiesgerechtigd:

Artikel 16

De leden van het algemeen bestuur worden gekozen door degenen die op de dag van de kandidaatstelling ingezetenen zijn van het waterschap en uiterlijk op de laatste dag van de stemmingsperiode achttien jaar of ouder zijn. Artikel B 5, eerste lid, van de Kieswet is van overeenkomstige toepassing.

Artikel B 5 heeft betrekking op een rechterlijke uitspraak waarmee iemand het kiesrecht ontzegd wordt. De Nederlandse nationaliteit is geen voorwaarde om je stem uit te mogen brengen.
Het onderwerp waterschapsverkiezingen is lastig uit te leggen. Ik ben zelf opgegroeid op het platteland en ging als jongetje met mijn vader een paar keer mee naar de jaarlijkse vergadering voor ingelanden van de Zuidplaspolder. Het waren vermakelijke avonden met boeren en tuinders die uitgebreid hun zegje deden over het schoonmaken van sloten, het waterpeil en braakliggende stukken grond die voor veel onkruidzaden in de lucht zorgden. Dingen waar mensen in de bebouwde kom van het dorp geen weet van hadden en die terecht niet als ‘ingelanden’ werden beschouwd.

De tijden zijn veranderd. Ik denk dat de waterschapsverkiezingen een goed middel zijn om vertegenwoordigers van verschillende belangen met elkaar in overleg te brengen. De nieuwe aanpak dat er niet meer primair op personen maar op lijsten gestemd wordt, is een stap in de goede richting. Op deze manier kunnen kiezers bepalen of zij aan het natuur- en milieubelang, het recreatieve, het agrarische, bedrijfsvestigings-, woonomgeving- of verkeersbelang  voorrang willen geven. Ook de verdeling van de belastingaanslagen door de waterschappen is de inzet. In een staatje zag ik dat er onder de zevenentwintig vier waterschappen zijn met meer dan een miljoen ingezetenen: Delfland, Hollands Noorderkwartier, Amstel, Gooi en Vecht en Rijnland. Curieus is het 100 ha kleine Blija buitendijks aan de Waddenkust in Noord-Friesland dat zich met 0 inwoners toch een van de overgebleven zevenentwintig ‘grote’ waterschappen mag noemen. De cultuur van de vergaderingen van boeren zoals ik die vroeger heb meegemaakt is blijkbaar nog net niet helemaal kopje onder.

Het zal nog wel wat tijd vragen voordat de verkiezing van de oudste bestuurslaag van Nederland echt ingeburgerd is in het democratisch besef van verstedelijkt Nederland en de vele inwoners van buitenlandse afkomst.