slavernijmonument Nationaal monument van de slavernij in Amsterdam

 De verkiezing van Barack Obama als eerste zwarte  president van de Verenigde Staten zal ook tijdens de inburgeringslessen een veelbesproken onderwerp zijn. Het is verbazingwekkend hoe Obama in een jaar tijd het vertrouwen van zoveel kiezers heeft gewonnen. En knap hoe hij steeds vermeden heeft om zijn huidskleur inzet van zijn campagne te maken.
Voor het zwarte deel van de Amerikaanse bevolking is dit een mijlpaal. Dit is een belangrijke stap om af te rekenen met het slavernijverleden. Een goede gelegenheid om tijdens KNS-lessen eens stil te staan bij de rol die Nederland bij de slavenhandel tussen Afrika en Amerika heeft gespeeld heeft.
In 1621 werd de Westindische Compagnie opgericht. Deze compagnie stichtte in 1626 Fort Amsterdam op het puntje van Manhattan. Onder de leiding van Johan Maurits van Nassau begon de WIC in 1630 in slaven te handelen. Nederland bezat handelsposten in West-Afrika waar zij deze slaven kochten als krijgsgevangenen van inlandse stammenoorlogen. In 1637 veroverde Nederland een groot deel van Brazilië van de Portugezen die daar suikerplantages hadden gesticht.
In 1646 kwam de eerste lading slaven met een Nederlands schip aan in Nieuw Amsterdam. Deze slaven waren afkomstig uit Brazilië. In die tijd probeerden de Engelsen Nederland de handelsposten in West Afrika afhandig te maken. Deze veroveringen werden ongedaan gemaakt door de Nederlandse admiraal Michiel de Ruyter. Daarop veroverden de Engelsen in 1664 Nieuw Amsterdam en doopten dit meteen om tot New York. 
Deze incidenten waren de aanleiding tot de Tweede Engels-Nederlandse oorlog (1665-1667). Bij het tekenen van de vrede stond Nederland Nieuw Amsterdam af aan Engeland en kreeg Nederland daar de Engelse voorpost Suriname voor in de plaats.
Suriname werd de belangrijkste Nederlandse kolonie in de Nieuwe Wereld. De eerste slaven werden er in 1677 gebracht. De kolonie kwam bekend te staan door de onmenselijke manier waarop de slaven er op de 400 suikerplantages behandeld werden. De eilanden Curacao en Sint Eustatius werden door de WIC gebruikt als depot van slaven die doorverkocht werden. 
Het einde van de Amerikaanse slavernij voltrok zich in twee fasen. Eerst werd de slavenhandel verboden en pas later kregen de mensen die in slavernij leefden hun vrijheid. Het verbod op de handel begon in 1803 met Denemarken, Engeland in 1808 en kort daarop de VS en later Zweden (1813) en Nederland (1814). De WIC was in 1792 al opgeheven. Het verbod had weinig effect. Nog tot 1870 werden illegale slavenschepen door patrouilles onderschept.
Het instituut van de slavernij werd door Engeland afgeschaft in 1833. Daarna volgden Denemarken en Frankrijk (1848), Portugal (1858) en Nederland als laatste in 1863.