ipod.jpg

 

Het is een apparaatje van 3 bij 3 centimeter groot en een halve centimeter dik: de iPod shuffle. De meeste van dit soort gadgets zijn aan mij niet zo besteed, maar jonge vrienden wisten mij ervan te overtuigen dat dit apparaatje, een zogenaamde MP3 speler mij op het lijf geschreven zou zijn, en om hun argumenten kracht bij te zetten, gaven ze mij er een cadeau.

Maanden heeft het naast mijn computer gelegen. Aanvankelijk als ze vroegen hoe het met mijn iPod ging, zei ik dat ik nog geen tijd gehad had om precies uit te zoeken hoe het ding werkte. Toen een aantal weken verstreken waren, zei ik dat ik een heel eind op weg was met de gebruiksaanwijzing maar een paar kleine dingetjes nog niet begreep. Toen ik dit niet langer kon volhouden, heb ik eindelijk bij een van de vrienden aangeklopt om me toch maar eens te helpen.

Om het apparaatje met geluidsbestanden te vullen moet het namelijk aangesloten worden op je computer en daarop moet je dan weer het programma iTunes installeren. Als het goed is, herkent iTunes je iPod, waarna je echt aan de slag kunt. Dat het me alsmaar niet lukte, kwam doordat de iTunes knoppen nogal verspreid over het scherm zaten. Toen ik dat eenmaal doorhad, was de rest kinderlijk eenvoudig en sindsdien is mijn leven ermee echt verrijkt.

Het apparaatje wordt vooral aangeprezen als ‘muziekspeler’ waarmee je bovendien kunt ‘podcasten’. Ik doe bijna uitsluitend het laatste. Muziek beluister ik met mijn gewonen geluidsinstallatie maar met de iTunes beschik ik over een bijna oneindige ‘uitzending gemist’ van gesproken radioprogramma’s. Het archief van afleveringen van OVT, Kunststof, Casa Luna, Brand met boeken en ook Marathongesprekken van bijna twintig jaar oud kan ik terughoren. Via iTunes neem je een abonnement op zo’n programma, wat feitelijk niks anders inhoudt dan dat je de titel van het programma opzoekt in een lijst ‘podcast’ en dan aanklikt. Op die lijst staan niet alleen Nederlandse titels maar ook allerlei buitenlandse programma’s, bijvoorbeeld van de BBC. Alle radioprogramma’s zijn helemaal gratis.

Verrassend is ook de capaciteit van het apparaat. Ik kan met de podcast zo’n vijftien uur aan radiogesprekken in één keer synchroniseren en meenemen. Ook qua energie is het een wondertje. De batterij is heel snel op te laden levert gemakkelijk energie voor meer dan 10 uur luisteren.      

Mijn iPod shuffle wordt speciaal aanbevolen voor sporters. Je kunt ermee joggen en fitnessen zonder dat er iets van enige omvang of gewicht in de weg zit. Dit voordeel heb je ook als je in bed iets wilt luisteren of als je aan het klussen bent. De bijgeleverde draadjes zijn uitermate sterk en soepel en de oordopjes blijven goed zitten. Prettig aan deze oordopjes is ook dat ze je niet helemaal afsluiten van geluiden van de buitenwereld. Ik zou niet willen adviseren om ermee het drukke verkeer in te gaan, maar in trein en vliegtuig bijvoorbeeld, heb ik goede ervaringen.

Naast podcasts kun je ook luisterboeken en eigen cd’s op de iPod zetten. Dit maakt deze MP3 speler ook tot een uitermate geschikt hulpmiddel voor NT2 leerders. Als je audio-cd’s bij lesmethoden overbrengt op de iPod kan je de lessen voortaan afluisteren waar je maar wilt: op het strand, op het terras, in het park, langs de waterkant, bij de halte.