SONY DSC
Middelbare scholieren uit de hoogste klassen hebben vorige week de uitslag van hun examen gekregen. Voor de geslaagden een grote opluchting. Van degenen die gezakt zijn, is er soms nog de mogelijkheid om een vak te herkansen.
De meeste geslaagden hebben zich in de loop van het jaar al ingeschreven bij een vervolgopleiding. Na een jaar van blokken mogen ze opeens alles weer loslaten, wat een ongekend gevoel van vrijheid geeft. Want september, de maand waarin hun nieuwe studiejaar begint, is nog heel ver weg. Of toch niet?
Een steeds groter wordende groep scholieren kiest ervoor om deze vrijheid met een jaar te verlengen, of overweegt dit. Uit mijn eigen middelbare schooltijd herinner ik me slechts één klasgenoot die een jaar naar de Verenigde Staten ging. Dat was iets heel bijzonders. Hij mocht brieven schrijven voor het lokale weekblad. Toen ik hem later weer tegenkwam, leek het of er een andere persoon voor me stond: vrolijker, zelfverzekerder en letterlijk een paar centimeter gegroeid.
Ik denk dat er veel te zeggen is voor zo’n ‘gap year’ zoals dit nu genoemd wordt, een jaartje er tussenuit om te reizen, te werken en levenservaring op te doen. En in een onderzoek dat in opdracht van Nuffic is gedaan gaf ook het merendeel van de ouders aan positief te staan ten opzichte van dit idee. Op internetfora kom je uiteenlopende ervaringen tegen, die meestal positief zijn. Als belangrijke voorwaarde komt wel naar voren dat je zo’n jaar goed plant en bedenkt wat je ermee wilt bereiken. Een bewuste invulling die bij je persoonlijke drijfveren past.
Een uitdaging op zichzelf is natuurlijk ook om zo’n plan van tevoren financieel door te rekenen en dit rond te krijgen. Sommigen proberen er zelfs wat geld aan over te houden. Als je simpelweg een jaartje dichtbij huis gaat werken, lukt dit over het algemeen wel. Een valkuil is dan wel dat je aan je inkomen went, wat het verleidelijk maakt om ook na een jaar het studeren nog even uit te stellen.
Degenen die op reis gaan, hebben meer kans om nieuwe dingen te beleven. Daarvoor moeten ze wel creatiever te werk gaan. Een manier om zekerheid aan avontuur te koppelen is vrijwilligerswerk via een organisatie die reis en verblijf voor je regelt. Je weet waar je terechtkomt en je weet wat het kost. Een toenemend aantal commerciële organisaties richt zich op deze markt. De vraag dan wel is hoe avontuurlijk zo’n invulling nog is, als alles voor je geregeld is.
Je kunt ook op eigen gelegenheid op pad gaan en op de plekken waar je terechtkomt, seizoenswerk gaan doen. In Australië schijnt dit niet al te moeilijk te zijn.
Het volgen van cursussen is een slimme manier om kennis te maken met andere landen en culturen. Als je een verblijf in het buitenland combineert met een talencursus, kun je daar tijdens je vervolgstudie of loopbaan veel voordeel van hebben. Zo kun je een taal die je al op school geleerd hebt in korte tijd écht vloeiend leren spreken. Maar je kunt ook met een onbekende taal aan de slag gaan in een omgeving van native speakers.
In deze tijd van internationalisering kun je nog een stap verder denken en besluiten om een hele studie aan een buitenlandse universiteit te volgen en af te ronden. Er zijn genoeg universiteiten die voor hun internationale imago buitenlandse studenten proberen aan trekken. Er zijn verschillende mogelijkheden om hier ook een beurs voor te krijgen. Op dit moment schijnt het zo te zijn dat de belangstelling van Nederlandse scholieren om deze stap te zetten gemiddeld achterblijft bij veel andere landen. Mij lijkt dit een leuke uitdaging. Mijn eigen ervaring is dat buitenlandervaring meer indruk maakt, als deze gekoppeld is aan de verantwoordelijkheid om op eigen kracht iets te presteren waarbij je niet kunt terugvallen op vertrouwde patronen.