lektober.jpg 

De laatste jaren heeft de overheid veel gedaan aan de digitalisering van haar diensten. Iedereen komt wel eens in aanraking met de digitale belastingaangifte, de aanvraag van een vergunning, toeslag, OV-chipcard of aanmelding voor het inburgeringsexamen en steeds minder mensen lijken daar problemen mee te hebben. En inderdaad heeft de digitale overheid voordelen. Als alles goed gaat tenminste.

Nu blijkt dat lang niet altijd het geval te zijn. Zo circuleren er al vanaf de eerste invoering van de OV-chipcard berichten dat het voor hackers kinderlijk eenvoudig is om deze kaarten te kraken of te kopiëren. Daar werd van de kant van de verantwoordelijke minister nogal luchtig op gereageerd. Geen enkel systeem is waterdicht tegen degenen die echt kwaad willen. Een ieder die fraudeert met vervoersbewijzen moet zich echter goed realiseren dat hij of zij zich schuldig maakt aan een strafbaar feit.

Inmiddels wordt de reeks meldingen van digitale lekken steeds langer met als dieptepunt de bekendmaking dat het bedrijf Digitar, dat door de centrale overheid is aangewezen om privacygevoelige gegevens van burgers te beschermen, ernstig in gebreke bleef. Zozeer zelfs dat de overheid zelf de mensen waarschuwde om voorzichtig te zijn met het gebruik van hun DigiD.

Niemand kijkt er dus nog van op dat ook onze pricacybescherming door de gemeentelijke overheden rommelig verloopt. Elke gemeente is vrij om deze taak in handen te geven van particuliere bedrijven en zelf daarover contracten af te sluiten.

Journalist Brenno de Winter voert al jaren een missie om de ICT-bescherming van grote organisaties kritisch te bekijken en zo nodig aan de kaak te stellen. Afgelopen weekend dook zijn naam en gezicht overal in de kranten en op televisie op als de ontdekker van allerlei lekken. Het webmagazine Webwereld heeft de maand oktober omgedoopt in ‘lektober’ en zal in samenwerking met De Winter elke dag een digitaal probleem van de overheid onthullen. Als aanloop hierop sprak de site al over 50 gemeenten waarbij problemen waren ontdekt.

Zelf beleefde ik afgelopen week een geval waardoor mijn vertrouwen in de gemeentelijke overheid in één klap met tientallen procenten steeg. Van mijn burgemeester ontving ik een brief waarin hij mij meedeelde dat ik de 43 euro die ik in juni had uitgegeven voor een nieuwe ID-kaart, teruggestort kon krijgen naar aanleiding van het arrest van de Hoge Raad op 9 september dat deze kaarten gratis moeten zijn. Voor de terugstorting kon ik mijn bankrekeningnummer doorgeven via een speciale gemeentelijke website of door een antwoordstrookje in te vullen en op te sturen per post. Ik heb voor het laatste gekozen.